BIBLIOTECZKA OKOLICY STRACHU

 

„Odmienne Stany Grozy” to Biblioteczka magazynu OkoLica Strachu, która w swojej kolekcji prezentuje najlepszych młodych autorów polskiego horroru.

 

W serii ukazały się:

 

Damian Zdanowicz – Kamienica Panny Kluk

„Kamienica panny Kluk przynosi porcję wspaniałego, ligottiańskiego weird fiction/post-horroru, w którym równie ważne jak same upiorne historie, jest całościowe podejście do literatury jako narzędzia pozwalającego dokonać zarówno uniwersalnych diagnoz rzeczywistości, jak i autorskiej ekspresji. Na tym wszak polega dobre pisarstwo, by farbami z palety osobistych przeżyć i przemyśleń namalować spójny obraz świata. By z doświadczenia jednostkowego wyprowadzić refleksję ogólną. Uważam Damiana za jednego z najzdolniejszych twórców literackiego horroru w Polsce w ogóle, już teraz”.

Wojciech Gunia

 

Damian Zdanowicz – ur. 1993 w Chełmnie. Pierwsze opowiadania inspirowane popularną literaturą grozy pisał już w latach szkolnych, lecz to odkrycie literatury niesamowitej, szczególnie autorstwa Thomasa Ligottiego, nadało jego prozie właściwy kierunek. Wśród szerszego grona odbiorców zadebiutował na łamach „Magazynu Histeria” opowiadaniami Teoria koszmaru i Układ immunologiczny.

 

 

 

 

 

Agnieszka Kwiatkowska – Drugi Peron i inne opowiadania

„Wieloma tekstami w tym zbiorze czytelnicy będą z pewnością zaskoczeni – a to przez niewiarygodny zmysł gawędziarski autorki. Na dodatek Agnieszka Kwiatkowska znakomicie porusza się w każdej z gatunkowych stylistyk. Czy to klasyczna opowieść o duchach, czy bardziej współczesna o ludziach noszących demony w sercach. Trud i znój pisarskiej prawdy w dużej mierze polega na tym, że musimy zmagać się z ciężką materią słów. Każdy z nas wie, jak trudno zmusić słowa do mówienia, jak sprawić, by nie były kalekimi krewnymi prawd noszonych za powiekami. Agnieszka Kwiatkowska będąca nie tylko pisarką, ale także i znakomitą redaktorką cudzej prozy, doskonale zna te zmagania z wielu punktów widzenia.

Krzysztof Maciejewski

 

Agnieszka Kwiatkowska – (ur. 1978). Z zawodu manikiurzystka, z pasji – pisarka oraz redaktorka. Mieszka w Warszawie. Wielbicielka sów, kuchni włoskiej, mocnej kawy i brytyjskich kryminałów. Pierwsze teksty z gatunku grozy opublikowała w magazynie „Histeria”. Kolejne publikacje pojawiły się na „Szortalu”, w „Bramie”, „Drabble na Niedzielę”, na „Okiem na Horror”, w „OkoLicy Strachu” oraz w „City 3” (wyd. Forma). Wkrótce pojawią się kolejne teksty – m.in. w antologii „Zwierzozwierz”, wyd. Gmork, oraz w „Słowiańskich koszmarach”.

 

 

 

 

Krzysztof Maciejewski – Śniące ściany

Śniące ściany z całą pewnością nie są typowym horrorem, chociaż w trakcie lektury po plecach przechodzą dreszcze strachu. To właściwie eklektyczna mieszanka powieści obyczajowej, kryminału, fantasy, no i oczywiście grozy. Dodatkowym wyróżnikiem jest awangardowe podejście do struktury narracyjnej – powieść zawiera w sobie również zbiór opowiadań. A jednak, pozostaje przy tym utworem powieściowym. Miłośnicy wcześniejszych książek Maciejewskiego znajdą tu jednak również znajome elementy, które sprawiły, że krytycy ochrzcili jego twórczość mianem „poetyckiego bizarro”.

 

Krzysztof Maciejewski – ur. w 1971 roku w Warszawie. Dziennikarz, recenzent, pisarz, tata bliźniąt. W 2014 roku zdobył dwie Nagrody Polskiej Literatury Grozyim. Stefana Grabińskiego w głosowaniu czytelników i kapituły. Wcześniej wyróżniony w konkursie Gildii Horroru za krótkie opowiadanie grozy. Opublikował trzy zbiory opowiadań w Wydawnictwie Forma. Jego utwory znalazły się także w licznych antologiach.

 

 

 

 

 

 

 

Piotr Kulpa – Teoria rzeczy. Opowiadania

Oddajemy w ręce czytelnika Teorię rzeczy Piotra Kulpy, składającą się z dziewięciu opowiadań i krótkiej sztuki teatralnej. Dotychczas jego utwory publikowane były w „OkoLicy Strachu”, „Bramie” i „Magazynie Histeria”. Opowiadania, które zamieszczamy w niniejszym zbiorze, powstawały przez ostatnie dwa lata, jednak zdecydowana większość z nich nie była nigdzie publikowana. Co więcej, opowiadanie Poezja powstało tuż przed złożeniem Teorii rzeczy w drukarni. Niniejszy tom jest skutkiem rozmyślań nad wzajemną relacją świata ducha i materii, niedostrzegalną jak „efekt motyla”, nieuniknioną jak przemijanie, intrygującą jak otwarta brzytwa. To opowieść o sile sprawczej ludzkiej myśli oraz słowa… Wszak na początku było słowo…

 

Piotr Kulpa: (m)rocznik 1967. Smutny typ i notoryczny zrzęda, czyli – pogodny inaczej. Od dziecka usiłuje zmienić świat. Za pomocą wierszy, piosenek, opowiadań, powieści i scenariuszy sztuk. Ze skutkiem godnym natury ich kreatora. Bez cienia wiary, że to możliwe. Wydał dwie powieści familijne: Ciepełko i Hala i Bas oraz trylogię grozy Pan na Wisiołach. W przygotowaniu kolejna powieść grozy T.T..

 

 

 

 

 

 

 

W przygotowaniu:

Jakie czasy, taki diabeł – Antologia

 „W równaniu na bilans dobra i zła w losach świata i jednostek, zmienna Diabeł czyni rachunek logicznym. Jeśli nawet nie istnieje, tak jak kosmiczny eter, nośnik fal, to wprowadzenie jej wiele wyjaśnia. Diabeł jest też pożyteczną postacią z opowieści, odkryli to twórcy bajek ludowych i … Goethe, a za nim Tomasz Mann w Doktorze Faustusie. „W równaniu na bilans dobra i zła w losach świata i jednostek, zmienna Diabeł czyni rachunek logicznym. Jeśli nawet nie istnieje, tak jak kosmiczny eter, nośnik fal, to wprowadzenie jej wiele wyjaśnia. Diabeł jest też pożyteczną postacią z opowieści, odkryli to twórcy bajek ludowych i … Goethe, a za nim Tomasz Mann w Doktorze Faustusie. Antologia Jakie czasy taki diabeł to dzieło ludzi młodych. Znamienne, że w tomiku przeważają dziewczyny. Diabeł to rzecz babska, tak w każdym razie sądzili łowcy czarownic i okrutnicy dokonujący obrzezania kobiet. Wielce diabelską dziedziną jest sfera seksualna, to też domena kobiet – konwenans i spryt pozwoliły im ukryć swoje uczucia i pragnienia, natomiast męskie emocje są dla kobiet więcej niż przezroczyste. Toteż manipulują mężczyznami jak chcą, czasem, by doprowadzić ich do zguby. Kiedy indziej do ołtarza.

Maciej Parowski